Heren 4 in de herfst van hun carriere kampioen

Met een paar oude ervaren rotten van 40 of ouder (Andre, Jan -Dirk , Arnold) en wat nieuwe aanvoer (omer, boudewijn, maarten) en supersub/joker Garreth werd het seizoen begonnen.Arnold had eenmaal met Andre en eenmaal met Maarten in een team gespeeld, voor de rest was het allemaal wennen en aftasten.Na  6 wedstrijden stond heren 4 nog steeds bovenaan in de 4e klasse (jaaah er wordt wel op niveau gespeeld he).

Ondanks een pijnlijke 1-4 thuis nederlaag in de voorlaatste wedstrijd tegen Victoria (zonder JD, Omer en arnold), was de marge met nummer twee nog 2 punten. Victoria wilde nog een wedstrijd inhalen van wedstrijddag 1, maar na raadpleging van de reglementen was dat niet meer toegestaan. Er moest dus met 4-1 of 5-0 worden gewonnen.
 De tegenstander in de laatste ronde heet Triomf, maar ze doen hun naam geen eer aan ,want ze wonnen tot nu toe maar 1 keer.  Maar kampioensstress is ook een tegenstander. Garreth was spontaan ziek geworden, Boudewijn haakte ook af en Maarten was uitgeroosterd, waardoor we in de sterkste opstelling begonnen aan de klus.Door wegwerkzaamheden werd er wederom (door mij) verkeerd gereden naar sportpark Sporthoekweg in Bergschenhoek. Ik  zag nog net om 9.45 André richting baan vertrekken voor de 2e single. Het was vies guur weer en De Bergschenhoekers vreesden veel regen. Met een strak schema vroeg in de middag klaar zijn om zo geen waterballet of inhaalwedstrijd te spelen.

Er waren genoeg banen, dus even later stond iedereen van Aeolus te spelen. Omer de eerste single, en JD en Arnold de eerste dubbel. Omer was het eerst klaar. De tegenstander was geen koekebakker, maar hij bakte weinig games en ging er met 6-0 6-0 af. Andre moest even zijn draai vinden (en had ook al lang geen singles meer gespeeld) en won in een goede partij met 6-3 , 6-1. De dubbel was niet veel later ook gepiept. In de tweede set was er nog even tegengas (2-2) , maar met 6-1 , 6-2 was het een duidelijke overwinning voor Aeolus.
De champagne kon al bijna uit de koelkast. Helaas lag die nog bij Dj in de koelkast en niet bij de kantinedame van de tegenstander. Omer wilde graag tegen het geplande (en op papier iets betere dubbel) spelen, maar kwam toch tegenover het andere dubbel te staan. al snel kwamen andre/arnold op 3-1 voorsprong en JD/Omer op 3-2. Geen vuiltje aan de lucht, al was er mogelijk kampioensstress bij Omer en verloren zij de eerste set. Gelukkig lieten Andre en Arnold zich niet afleiden door zenuwen of wat dan ook. Met 6-1 en 6-0 werd de captain van Triomf aan de kant gezet en was het eerste kampioenschap voor Heren 4 tijdens the Indian Summer een feit. Omer en JD wonnen alsnog de partij met 6-4 in de derde set. Een duidelijke 5-0 voor Aeolus en promotie naar 3e klasse.

Andre was al twee keer eerder kampioen geweest in de mixkelder en arnold had dit bij schiebroek al eens geflikt. Maar de vreugde was er niet minder om.

Terwijl de broodjes en erwtensoep naar binnen werd gewerkt trok het snertweer weg en gloorde er een flauw najaarszonnetje. Hadden we daarvoor zo zitten haasten....S'avonds werd het in cafe Lebbink en omgeving nog lang onrustig en de overwinning met bubbels, bier en ballades gevierd.
Eindstand
1. Aeolus Oledo 4   6-22
2. Victoria 3           6-20
3. Oranje Wit         5-14
7. Triomf               6- 8

Verslag Aeolus Oledo heren 4 –TOEG heren1

Vandaag komt zowaar het eerste team van die andere vereniging uit Schiebroek, TOEG op de koffie. Uiteraard wordt er ook een potje getennist. T.O.E.G. betekend Tennis Ornamentum Est Gaudium. Gelukkig (?) heb ik ooit een paar jaar Latijn op school mogen volgen. Vrij vertaald: Tennis is een sieraad voor de sport. Maar of alle leden dat nu ook zijn? de club waar de asbakken aan de afrastering van de tennisbanen hangen, de kantine vroeger blauw stond van de rook gaf ook wel eens leden die  op een andere manier blauw uit de kantine kwamen. Moet kunnen, ook zonder een blauwtje te lopen. Dit laatste wilden wij vandaag zeker niet. De nummer laatst moest ook nummer laatst blijven. Door TOEG definitief achter ons te laten hoeven we nog maar met een ander team onder ons te laten. Nog geen walk-over want het team bestond uit louter 6-jes en wij herbergen toch wel een aantal niveau 7 spelers. 

Na de captainslunch het gebruikelijke gegoochel met de opstelling. Theo liet doorschemeren mogelijk geen in plaats van 1 potje te gaan spelen. Arthur en Martijn zouden gaan enkellen (Arthur had goed getraind, martijn goed feestje gehad).  Tussendoor had Steffie ook weer van zich laten horen (tenminste er steeg een zeker gebrom en gesputter op toen zij zag dat wij niet met de Wilson-verenigingsballen speelden). Zoals wel vaker liggen de spullen bij degene die er niet is (Tibo red.), maar Theo had adequaat voor een eigen- KNLTB goed gekeurd – merk gezorgd.

Martijn ging onbevangen de baan op, maar liet nog niet meteen het powertennis zien. Wel werden de ballen mooi gespreid neergelegd. De Toeger hield redelijk makkelijk zijn serivicegame. Bij 2-1 mocht de TOEG-er weer serveren. De alcohol in Martijn ging langzaam weg , pakte een break en verspeelde daarna geen game meer. Met 6-0 en 6-1 ging de arme Schiebroeker naar de slachtbank. Arthur ging als 2e single op dezelfde VIP baan 18, de strijd aan binden. Het was de bekende grijze duif- Vagebond-RWS collega-Sevilla bezoeker-Whiskey liefhebber, kortom Ed. 

Deze flegmatieke indolente goedzak wist het nog bonter te maken door helemaal geen game op het bord te zetten. Dit was niet in de laatste plaats de verdienste van Arthur goed gefocust deze toch ervaren tennisrot (goede 6-7 speler) tot wanhoop dreef. (De reactie van zijn teamgenoten: Zitten er wel bordjes aan de linkerkant van  het scoreboard?)

Intussen was Theo geblesseerd aan zijn voetzool en Bram missing in action. De tegenstander dacht dat hij een grote boodschap aan het doen was. Dit klopte vrij aardig, want hij was nog even een cadeau voor moederdag aan het regelen ( dit was dus niet op het toilet;-).

Het begin was voor Aeolus door met 2-0 voor te komen. Helaas was het snel 2-2 en werd het een aardig spannende eerste set. Een van de tegenstanders was nogal doof , waardoor het aangeven van in/uit nogal soms tot verwarring leidde.De balletjes werden steeds korter. Enkele opgelegde kansen om te breken werden helaas niet afgemaakt door de Aeolus heren, waardoor het lange games werden. Bij 5-6 mocht Bram serveren. Een backhand smash om het punt te winnen word door Arnold uitgeslagen 30-30. Een bal door Bram tegen het net gesliced. 30-40. Dan een tafeltennisrallye bij het net. Toeg lijkt de beslissend bal van dicht bij op het lichaam van Arnold te spelen. Deze weet met een soort kung fu reactie de bal tegen te houden EN dood achter het net te krijgen. De lange Toeg-er kan er niet meer bij. De bal blijft tergend langzaam in de lucht, vlak voor dat de bal de grond raakt duikt de Toeger twee meter naar links op de  grond en keept de bal (twee keer stuiteren?) over het net aan de linker kant. 

Bram is al bijna omgedraaid, Arnold kan er niet bij. Beiden aan de grond genageld, maar wel ipv een tiebreak het verlies van de eerste set. De tweede set wordt er beter gespeeld door Aeolus. Meer druk en Toeg-er Leo voelt de druk.hij wordt gebroken en de irritatie komt naar boven. Dubieuze ballen worden geclaimd. Wij hoeven geen let. Bij een bal boven op lijn, ziet iedereen (inclusief de Toeg keeper) de bal in, behalve leo. Arnold zegt punt. Leo wil eerst het punt en dan perse een let. Ook serveert hij een bal als Bram niet klaar staat. Bram krijgt de volle laag (“hij maakt te weinig tempo”) en later wordt gesteld dat wij graag willen winnen en te serieus zijn. Dat laatste geld dan toch ook voor TOEG. De 2^e set is voor Aeolus met 6-4. In de de derde set worden we meteen gebroken. Het gedrag van de TOEg-ers heeft zijn weerslag. Bram heeft er zelfs pijn in zijn buik van. Niemand gaat er beter van spelen. We worden gebroken. Maar dan breken we terug naar 2-2. Aeolus lijkt op ramkoers voor winst. Bij 6-5 een paar kansen , matchpoints zelfs. Arnold krijgt een harde hoge bal aan het net. Helaas. Bram kan opeens de services van Leo op zijn backhand niet meer verwerken. Na 5 maal deuce dan toch een tiebreak. Leo wil weer beginnen met serveren. Dat is dus niet volgens de regels. Hij bluft dat hij de regels kent en de ander vraagt (grappend?) om een baancommissaris. Bram haalt die gelijk op en wij worden in het gelijk gesteld. Op 2-2 een bal van Arnold op de netrand. Helaas niet goed. We verliezen een spannende tiebreak en stappen met een slecht gevoel de baan af. Ik ben opeens niet zo aardig meer tegen de TOEG-ers en vraag hen waarom ze zo geirriteerd zijn als ze toch niet graag willen winnen.

Zowel Bram en arnold staan op scherp. Bram en martijen pakken Ed en leo in met 6-2 en 6-0. Arnold en Arthur maken een break bij 6-5 ongedaan, winnen de tiebreak En de 2^e set met 6-3. Een 4-1 overwinning die zelfs 5-0 had kunnen zijn. We zijn uiteraard zeer tevreden en met een mooi avondzonnetje keert iedereen huiswaarts.

Tot nu toe hebben we in een sterke poule toch al weer 3 maal gewonnen. Volgende week weer punten pakken tegen Bleiswijk! Met Tibo (die nog op zijn eerste puntje wacht) en een invaller. Inmiddels hebben de andere “”concurrenten” weinig punten gepakt. TOeg krijgt nog Bleiswijk en Plaswijck voor de kiezen. Capelle moet nog naar Holy en strijden met Triomf om de 7^e plaats. Triomf gaat nog naar TSN die dan nog niet zeker zijn van de titel. Formeel hebben we nog 2 punten nodig. Als maar ik zie de concurrentie met veel geluk maximaal 6 punten halen. We hebben het 3^e klasse ticket met 1 hand vast, om maar met een bekende trainer te spreken.

De stand  (klik voor programma en uitslagen):

1	TSN 4	5	5	0	20
2	HOLY 5	5	3	2	16
3	PLASWIJCK 6	5	4	1	15
	BLEISWIJK 2	5	3	2	15
5	AEOLUS OLEDO 4	5	3	2	12
6	TRIOMF 3	5	1	4	9
7	CAPELLE 7	5	1	4	7
8	TOEG 1	5	0	3	6

Naschrift Heren 3 heeft ons min of meer uitgedaagd door te stellen dat elke speler van hen beter is dan elke speler van ons. Ik denk dat wij mentaal sterker zijn en ga graag de strijd aan. Elk potje dat we winnen is dan meegenomen. 3 juni?

P.s Heren 3 zou wel even kampioen worden. Ze stonden(en staan?) bovenaan maar ze hebben recent van Schiebroek en Triomf 4 met 3-2 verloren!

Verslag Triomf 3- Aeolus 4 (heren voorjaarscompetitie)

Zomaar een zaterdag in april. Het is grauw buiten en ik ben mijn tennistas aan het peilen. Het 2^e paar schoenen gaat er uit, evenals de overbodige polsbandjes en mouwloze shirt. De hemel is verschoond van kleur en een druilregen is door Pluvius naar Zuid Holland gestuurd. Ik ga vandaag rechtstreeks naar Bergschenhoek om mijn teammaten Tibo, Martijn en Bram te ontmoeten. Zij rijden vanuit Rotterdam, ik vanuit Den haag. De setting is de 3^e ronde van de voorjaarscompetitie en het decor is Tennisclub Triomf.  3 en 5 jaar geleden (nooit verloren van Triomf) was ik hier ook al eens geweest. Niet dat ik het tennispark – weggestopt in een polder in de 3B hoek (de B staat niet voor Bermuda) – nu wel meteen kan vinden. De N209 voert me langs het park maar ik kan er niet af. Ik ben al bijna in Schiebroek, Rotterdam en kijk of mijn ploeggenoten mij al tegemoet rijden.  Dijkjes, industrieterreinen, rotondes en afgesloten wegen kom ik tegen. Gelukkig ben ik vroeg weggegaan en begint de zon te schijnen.

Als ik de kantine binnen kom zie ik mijn Aeolus companen en een senior getooid in bril en trui (en gelukkig nog meer kledingstukken) . Het is de aanvoerder, Aad. De overige Triomf-mannen zijn er nog niet. Ik kijk om me heen en schat de situatie in. De dorpelingen die wij gaan bestrijden spelen gezamenlijk al 150 jaar tennis en hebben goed doorgehaald op de zaterdag in de lokale bierschuur. We willen in deze poule niet degraderen en hopen hier stiekem een paar punten te pakken. Een vooronderzoek naar spelers en hun sterktes heb ik al op zak. Helaas kan die redelijk de prullenbak in want er lopen nog wat mensen standbye. Gedurende dag zullen de beste en nuchterste tennissers ingezet worden om ons nog even op een nederlaag te trakteren. De appeltaart is al op er her en der wat mensen met tennistas opduiken. We maken ons druk om (later hoor ik ze zeggen ”We hebben nog nooit zo’n serieus en officieel team gezien.” Ik wil me niet laten ringeloren en wil een duidelijke planning zodat we een tactische kunnen opstellen.  

Martijn mag het spits afbijten in de single tegen een fit ogende ervaren rot, die vertelt dat hij een 4,7speelsterkte heeft. Martijn heeft ontzag voor deze lange hardhitter, maar blijft met kunst en vliegwerk bij. Bij 3-3 zijn er nog veel breekkanssen maar Martijn moet achter de feiten aan lopen. 6-3 verlies. Ik fluister in dat hij zo lang mogelijk tegengas moet blijven geven en hopen op een dip of verkramping bij de Triomf man. Een late break in de tweede set en de rollen zijn omgekeerd. Opeens oogt martijns tegenstander onzeker en zijn de services ook minder fel. Martijn gaat elke week beter tennissen en is een diesel die niet af te stoppen is. De derde set wals hij over de aangeslagen Bergschenhoeker heen : 6-0.

Ondertussen zijn Bram en Tibo de dubbel aan het spelen tegen aanvoerder Aad en de introvertere Jan. Aeolus begint goed en komt bijna op 2-0.  Maar breakkansen moet je verzilveren en dat is het lastige in deze sport. Na een oponthoud in de bosjes (zoeken naar ballen en plantjes water geven) staat Aeolus nog steeds met 3-2 voor.  De eerste break komt op naam van Triomf en de set wordt verloren. Het blijft spannende maar Tibo verliest zijn service. De triomf mannen gebruiken hun ervaring en pakken beheerst ook de tweede set. 1-1

Zelf mag ik op de singlebaan de rackets kruisen met Tobias, de tanige Triomf tegenstandert (Rotterdams voor opponent). Bij het inslaan gaan alle ballen lekker diep en zie ik dat hij moeite heeft met slice ballen op zijn backhand. Wel heeft hij een moker forehand. Maar in gedachten denk ik al in een makkelijke overwinning in 2 sets.

Na een lange eerste game waarin ik hem de service gun, geef ik het wat knullig weg. Ik probeer serve volley te spelen, maar de volleys laten het afweten (of is het de split-step?). ik verkramp omdat ik graag wil winnen. Ballen komen niet diep en ik speel het niveau van een 8 bedenk ik. Na 4 lange games staat er 0-4 op het scoreboard. Ergens blijf ik vertrouwen houden en hou vast aan de tactiek van nog meer (slice) ballen op de backhand. Maar ik blijf last houden van een dikke arm, zoals dat in tennisjargon heet. Het wordt 4-4. Een aantal gelukkige netballen voor Tobias en ik sta weer achter. In de tiende game sla ik 3 dubbele fouten. Ook goede services en ik knok me tot 5-5. Inmiddels zijn mijn ploeggenoten ook komen kijken. Ik hou vertrouwen maar op 6-5 voor komen de tegenstanders ook kijken. 5 setpunten weet ik te verknallen (waaronder dubbele fouten), maar de eerste set hengel ik binnen. De tweede set start ik met goede moed. Bij 40-14  aan serve en 1-0 wil ik de genadeslag uitdelen, maar vat ik het te makkelijk op. op dat moment ben ik dus geen killer besef ik. Bij 4-4 pak ik de break en wil ik het uitserveren.  Maar de Bergschenhoekers worden enthousiast. Als ik tegen de zon in serverend niet doordruk en de stopvolley het niet haalt is het weer 5-5. Ga ik het nu weggeven? Als ik achter sta ga ik beter spelen en na een love game komen de goede services ook weer terug. Wederom 7-5. Het was wel “krampachtig truttennis”, maar winning ugly is ook mooi. 2-1 voor Aeolus. 

De laatste dubbels gaan gelijktijdig de baan op.Tibo (nog wachtend op zijn eerste puntje) en Martijn moeten tegen de sterkste combinatie. De eerste set gaat in rap tempo naar Triomf. In de 2^e set is het dragelijker met 6-4, maar volgens Martijn had Aeolus geen kans. Tibo en martijn zien Bram en Arnold tegen Tobias en jan spelen. Bram heeft zijn supporters op de baan er naast staan (zijn kinderen). We bepalen een tactiek en gunnen de tegenstanders het begin van de service. Een goede keus want we gaan voortvarend van start en komen 2-0 voor door druk naar voren en een paar fantastische services van Bram. De kans op 3-0 wordt weggegeven door dat Arnold de bal tegen de netrand duwt terwijl beide spelers al helemaal uitgespeeld zijn. Arnold wordt gebroken en het is opeens 2-2.  Het momentum is weer bij Triomf. Vervolgens wordt Bram gebroken, een servicebeurt die we eigenlijk denken te behouden. Daarna volgen vele lange games waarin we achter komen, breakpunten tegen krijgen . (vooral wanneer het 5-4 staat en Bram mag serveren. Arnolds service loopt lekker en de mannen van Triomf krijgen steeds vaker de ballen langs zich geslagen inde open tramrails. De tiebreak wordt met vertrouwen tegemoet gezien, wanneer de Triomf supporters, volgegoten met bier lallend commentaar geven. Bij 2-1 worden 2 schitterende ballen gescoord door Aeolus. 4-1 en Arnold denkt terug aan de tiebreak van vorige week. Zelfde stand en toe verprutste hij 2 punten waardoor set en later de match verloren ging. Nu denken we aan winnen en met een oerkreet wordt het 5-1 door een bal tussen net en speler te leggen. De Triomf mannen zijn van slag en maken geen punten meer.

In de 2^e set wordt er toch niet doorgedrukt en komen we 4-2 achter. Er is geen paniek, wanneer we weer terugbreken naar 4-4. Bij wederom een lange game met vele breekpunten op Brams service komen we op 5-5 waarna we de overwinning voelen.  Jan wordt op love gebroken wanneer Arnold de laatste bal tussen de verliezende Triomfmannen volleert. Een mooie en felbevochten overwinning, waar Martijn toch wel de verrassing van de dag is gebleken in zijn single. 

We rukken op naar de gedeeld 3^e plaats, terwijl Triomf naar de 7^e plaats wordt verwezen. De verschillen zijn nog klein,  maar de spanning is groot. Na een hap in de kantine en Aangeschoten Aad die met de slagroomspuit zich uitleeft, keer ik huiswaarts. Mijn mobiel en de kaart geven een shortcut aan. Via verschillende dorpen , rotondes en woonwijken in ontwikkeling wordt het een wereldreis, waardoor El Classico op TV nog maar deels bekeken kan worden. Tip van de dag: Zet je routeplanner op het icoontje met de auto i.p.v. het mannetje.

Verslag Maasdam 2 – Aeolus-Oledo 4

Verslag heren 4 herfstcompetitie KNLTB, district Rotterdam

Een dag die in het teken stond van de vertragingen.

Allereerst was ondergetekende te laat uit bed en met 135 km/u vanuit Voorburg naar parking Blijdorp gesuisd. Daar stonden Herman, Peter en Douwe al ongedurig te wachten.

de navigatie was door mij in allerijl op een kladblaadje van het parcours v.d. dam tot damloop geklad, waardoor het leek of er een soort schatkaart in kinderhandschrift was gecreëerd.

Douwe had een Tom Tam uit het jaar nul en vertrouwde blindelings op mijn opgedreunde route. Iets wat hij na zaterdag nooit meer zal doen. Ondanks of dankzij de inspanningen van bijrijder Herman, die nu een soort hiëroglyfen taal machtig is, kwamen we in heinenoord aan..vlakbij de N471 maar helaas de was het de verkeerde richting..

na het omzeilen van tractoren, wichelroedes en de Tam Tom geraadpleegd te hebben arriveerden we 9.40 bij een lange lege dijk...waar een paardenparcours was uitgezet. Alle moed zonk Herman in de schoenen, maar dit was toch het einde van de reis, want ik zag nog net een tennisafrastering.

Douwe was bijna richting het ernaast gelegen paardenparcours gerend, maar kon zich nog net inhouden. Gelukkig was het warmlopen niet nodig, want onder subtropische temperaturen van rond de 30 graden - de herfst is nota  bene begonnen, we schrijven 1 oktober - kwamen wij het terras op zetten van het dorpse tennisclubje dat 4 heuse gravelbanen telde.

Een schuchter welkom van een paar jonge mannen/pubers was ons deel. De andere stoelen werden door 2 damesteams bezet. Meer teams zouden er op het idyllische tennisparkje niet meer komen.

na de tompoes en de bakken koffie werden er meteen 2 singles ingedeeld en volgden ingewikkelde berekeningen over de opstelling der dubbels. herman en douwe werden ingezet als onderdeel van de single opofferingstactiek. Inderdaad mochten zij tegen de beste spelers aantreden een 5.8 en een 6.4 o.i.d.

 Herman begon beresterk en vast. zijn opponent moest nog wat bier van de dag ervoor verwerken en beet letterlijk al in de 2e game in het stof.

Kansen op en 3-0 voorsprong waren er, maar na 3- 1 voor waren de punten op de belangrijke punten voor de Maasdammer. Opeens was het, na een set waarin Herman niet minder was, afgelopen.

De baan ernaast ging Douwe vol aan de bak en verzette zich dapper, maar het kwaliteitsverschil was te groot.

Op dat moment dacht niemand nog aan een mogelijke overwinning voor het team van Aeolus.

Arnold en Peter gingen tegen de beste speler van onze opponent en zijn compaan, met een speelsterkte 8, lekker van start. Na lang voor te hebben gestaan, kwamen de tegenstanders op 4-3 en aan service. Gelukkig werd met bloed zweet en tranen (en hulp van peters energydrank, Douwes perziksnoepjes en Hermans waterdraagcapaciteiten de tegenstander weer onder druk gezet en knap uitgeserveerd: 5-7. De eerste set in de pocket. 

in de 2e set, treedt er bij de Aeolianen een dipje op en kon de sterke Maasdam speler het spel maken en de rally’s winnen of er tussen komen. Maasdam trekt de set met 6-2 naar zich toe.

De 3e set komt Aeolus 2-0 en 3-1 achter. Bij 3-3 en 40-15 op Peters service denken we door te drukken, maar we worden toch gebroken; zenuwen, hitte , vermoeidheid, tactiek, spelen zonder racket (en dan de bal niet ontvangen van de tegenstander?) en think toes en winning ugly.. alles komt tegelijk.  Gelukkig wordt het 4-4 door terug te breken. Arnold serveert onder druk, we moeten deze game namelijk winnen. Het wordt een ijzersterke game met goed samenspel en ongelooflijke punten: we spelen een supersterke game. 5-4 voor aeolus!

dan moet de sterke Maasdam speler serveren..in een fantastische game krijgen de tegenstander de meest mooie punten om hun hoofd, waaronder een onmogelijk matfchpoint. De maasdammers buigen het hoofd en worden  hij op love gebroken. Aeolus wint de eerste dubbel.

We mogen daarna op een nieuw besproeide baan aantreden, voor de volgende dubbel, de  4e partij van de dag.


In een aanvankelijk gelijkopgaande partij de belangrijke punten gaan naar Peter en Douwe en steeds soepeler wordt game na game gepakt. de 2e set stribbelen onze tegenstanders nog tegen, maar Douwe is niet te houwe en laat na de goede groundstrokes van Peter mooi slag en sleurwerk aan het net zien. De Maadammers spelen weer met een zeer goede speler en een beginneling. Peter en Douwe geven niks meer weg en spele de partij met 6-2 gediceerd uit. de 3e en laatste dubbelpartij begint waar de 1e is opgehouden, nerveus en spannend. met matig spel komen de maasdammers (met de beginneling, die toevallig ook Arnold heet) op 2-0 voor en krijgen we weinig greep op de goede Maasdammer. Na 4-5 achter wordt met 7-5 gewonnen door vooral met tactische ballen de mindere Maasdammer te verschalken. In set 2 wordt er weer een achterstand van 2-1 opgelopen, maar daarna is het op voor Maasdam. Soeverein gaat met 6-2  de set en de partij naar Aeolus en wordt de 3-2 dagoverwinning mee naar Blijdorp genomen.

Volgende 2 weken zullen we zeker 1 x moeten winnen...hopelijk kunnen we alle partijen met 3-2 winnen, We zijn nog in de race voor het kampioenschap, wat niemand vooraf voor mogelijk hield.  Alleen zullen ze op de club gaan vragen voor hoeveel we de tegenstander hebben kunnen omkopen.