Voorjaarscompetitie(b)log: TCO ontmoet OTC (Oranje TC)

TCO tegen OTC is vandaag één van de anonieme wedstrijden die de KNLTB in de Haagse voorjaarscompetitie op haar program heeft staan. Overdam tegen de Oranje Tennis Club klinkt al heel wat chiquer, terwijl er toch wel degelijk hetzelfde bedoeld wordt.

De eerste staat voor een tennisclub uit Leidschendam-Voorburg met als locatie een adellijke buitenplaats, stammend uit 1813 (Ada weet uit ervaring dat ik qua cijfers en jaartallen niet zo nauw kijk). De Oranje TC heeft haar roots liggen bij  het befaamde Oranje hotel in de Scheveningse duinen, waar illustere tsaren resideerden. Hoogwaardigheidsbekleders en leden van de koninklijke familie (vooral prins Bernhard) waren fanatieke spelers bij deze meer dan honderd jaar oude vereniging.

Eigenlijk is het jammer dat we thuis spelen, maar gelukkig hebben we gezellige tegenstanders die we op de bekende taart met koffie onthalen. Vandaag is Paul Boelens invaller omdat Arnold met het zinderende slot van de competitie in het verschiet -door zenuwen bevangen?- halverwege als supporter komt aandraven.

Jeanette laat vandaag de single over aan Ada, die voor elke bal knokt tegen een stabiele tegenstandster Marjolijn, die weinig fouten maakt. In de eerste set weet Ada onder toeziend oog van Paul van 5-2 tot 5-4 terug te komen, door meer druk te geven en "vuile" slice ballen te plaatsen. De Oranje TC speelster - laat het niet verder komen en pakt de spannende 10e game en met 6-4 de eerste set. In de tweede set blijft "Oranje" Marjolein op zoek naar de winst en  Ada op zoek naar haar forehand. OTC wint de eerste slag, maar nog niet "de oorlog". Ondertussen maakt Frank haast om de single over de streep te trekken. Onze captain stelt niet teleur door in tweemaal 6-3 tegenstander Reinier het nakijken te geven.

De mix schijnt erg spannend te zijn geweest. De wisselwerking Paul-Jeanette had ik graag voor het eerst in actie willen zien, maar uw reporter schitterde door afwezigheid. Tegenstander Marley doet er met een mysterieuze, doch alleszeggende blik het zwijgen toe. Dit bespaart mij een rondje score-board journalistiek (6-1, 6-2). De damesdubbel is echt een gevecht, terwijl op het zelfde moment op de baan erachter de heren ook de rackets kruisen. Terwijl de mix meer op een herendubbel lijkt, geldt voor Frank en Paul het omgekeerde. Niet dat ze als "wijven staan te spelen", maar ik zie veel cross-rallyes, en sporadisch beweging aan het net, terwijl de dames juist erg varieeren en aan het net de punten maken (of juist niet). Jeanette en Ada komen op 4-0 en het lijkt snel afgelopen te zijn.

De stand is vertekend en het wordt 4-2. Toeschouwer Paul zet (met Hans) de hoed af en een stoel op (tegen de onvermijdelijke regen) en zegt: "Op de service van Jeanette moet het wel goed komen".
Maar opeens zijn er twee breakpunten voor 4-3, omdat de OTC dames beter gaan spelen en een paar mooie winners slaan. Gelukkig serveert Jeanette (met hulp van Ada  aan het net) de breekpunten weg en de set wordt met 6-4 binnengehaald. In de tweede set vind Ada eindelijk haar ritme en haar forehand en komt Jeanette steeds meer naar voren. Aan het net voelt ze zich een kleuter in de snoepwinkel: uitkiezen maar.

De heren verliezen de strijd van de dames....ze strijden nog wat langer door en mogen als straf - of beloning? - later richting gerstenat. Na een makkelijke eerste set en een break voorsprong komt de klad er in. De OTC-ers blijken behoorlijk stug. Wie de meeste fouten maakt gaat nu verliezen: het wordt een tiebreak. Bij 4-5 in dit beslissende spel een fout van Oranje TC-er Ate. Het eerste machtpoint wordt echter niet verzilverd. Frank mag voor de wedstrijd serveren...blijft hij zo koel als hij lijkt? Eerste service stuit op de servicelijn! Helaas wel van zijn eigen vak, wat al heel knap is. De tweede service is beter en met een mooie klap besluit hij het klapstuk van de dag: 4-1 voor de onzen en een gezellige afsluiting over boeken en diner(festival)s.

Concurrent Wilhelmus wint met dezelfde cijfers van NNPV (DD werd verloren) en blijft 1 punt voor staan op ons cluppie ongeregeld. Volgende keer BES en dan oude Eik. Wilhelmus neemt het op tegen ALTV.
 Er kunnen nog vier clubs kampioen worden. Wilhelmus heeft daarvoor slechts twee minimale overwinningen nodig. Oranje TC zakt langzaam weg naar de onderste plaats, maar komen wel in aanmerking voor de gezelligheidsprijs (niet geheel onbelangrijk, maar daarover later meer in mijn blogs op TennisPlaza ).

Voor meer foto's of filmpjes klik hier

Hieronder de spannende stand:

Ploeg Gespeeld Winst Verloren Punten
1 WILHELMUS2  5 5 0 0 19
2 TCO Leidsch'm 5 4 0 1 18
3 BES 1                 5 4 0 1 16
4 ALTV Z'MEER5 5 3 0 2 15
5 NNPV 1             5 2 0 4 11
6 TC WW 1           5 1 0 4  9
7 OTC 3     5 0 0 5 7
8 OUDE EIK 3 5 1 0 4 7

TCO 4 met invallers langs taaie WW-ers

In of uit?

Aanvoerder Frank was ergens in een Brabants gehucht een boerenbruiloft aan het bijwonen, en Jeanette was in een Leids theehuis aan het bijkomen van de zware tennispartijen van de afgelopen week. Schrijver dezes - Arnold - had de eer om de administratieve en gastheer kar te trekken.
Voor Jeanette werd na 27 telefoontjes een vervanger gevonden. Beter gezegd twee vervangers: Carla deed de single en Carolijn de dubbel.

Het eerste(!) team van tennisclub WW was vandaag onze tegenstander en ik had ingezet op een duidelijke overwinning. Wat is WW in tennisjargon?, vroegen wij ons af toen de tegenstander op het terras plaatsnam.  Het heeft niks met een uitkering te maken, maar het is vernoemd naar de plaats van spelen: De Wassenaarse Weg. (Tja, je moet wat als je niet creatief bent) .

Onze invalster Carla beschikte over een goede rating, maar was aan het terugkeren van fysiek ongemak. De tegenstandster van WW was conditioneel sterk, beweeglijk, vlug en een bijter. Beide dames hadden het zelfde type spel: alles terugslaan, spreiden, maar  niet met veel vaart. Hierdoor werd het een spannende set met lange ralleys, wachtend op de eerste fout. Na een 0-2 achterstand kwam Carla terug, maar de WW-dame gaf niet. Het bleef stuivertje wisselen. In de tie-break was onze dame de koelste (of gelukkigste). De ban was gebroken, het ritme gevonden en de tweede set werd een soepele 6-0.

Eten, drnken, coachen en een foto

Inmiddels was ik op de baan er naast gestart voor mijn single. Bijna helemaal pijnvrij, was de start soepel.  De lengte van slagen werd gevonden , maar ook de gemene dropshots. Bij 3-0 en 40-0 ging ik echter nadenken, druk voelen (?!) en kwam er verkramping in het spel. De tegenstander (een solide 7) gaf weinig vaart aan de ballen, maar maakte nauwelijks fouten meer. In plaats van 4-0 werd het 3-4. Aangemoedigd door Albert die op de baan er naast begon (mix samen met Ada) kwam ook de kalmte en het geloof weer terug. Met een love game, en een break kon makkelijk voor de set geserveerd worden. In de tweede set werd een tweede dipje (na 2-0) de kop ingedrukt en met 6-2 werd de set binnengehaald.

Concentratie in de mix

Albert en Ada (de harde kern vandaag was AAA!) hadden een aparte tegenstander: Maja. De struise dame die de ballen aan het net niet goed ziet staat standaard op baseline of 3/4 in het veld en beschikt over een luizige slice en een hemeltergend dropshot. Alles zacht en laag. Onze TCO-ers houden van lekkere ralleys met lengte, dus de blikken en grommen waren niet van de lucht. De WW mixpartner had geen echte winners maar wel een harde eerste service. De AA combinatie was echter stabiel en kon  aan het net de ballen afmaken of Maja een (slap) koekje van eigen deeg geven. De eerste set was nog lastig, maar daarna was het snel klaar en kon winstpunt 3 worden bijgeschreven.

Tegenstander Maja en mixpartner

De HD en de DD ging bijna gelijktijdig de baan op, helaas niet naast elkaar. Arnold en Albert vulden elkaar aardig aan en konden vooral de service van de tegenstander goed ontregelen. Na een hele mooie redding op 5-2 deuce, die uit de hoek werd gevist (en meteen een winner over de opgelopen WW-ers) kwamen de TCO-ers op setpoint. Arnold mocht met een sprong smash de set afmaken. Het werd een lelijke bal in het net en even later ging de game ook verloren. Het werd zelfs 5-4 (bekende dipje) na lange games, maar gelukkig kon er daarna op love uit geserveerd worden. In de tweede set weer een goede start en een tegenstander die rijp voor de sloop was. Arnold moest nog wel even de laatste twee games bij de les gehouden worden door Albert (het excuus was dat hij naar dames aan het kijken was: Maar niet zo maar een paar dames: Ada en  Carolijn!). De heren pakten met 6-1 de set, terwijl de dames het zwaar hadden. Maja van WW was los en kon met de tegenwind scoren met haar slices en zachte bal. haar partner liep ondertussen de gaten dicht en had alles terug. De eerste set ging verloren, maar Ada ging beter tennissen en ook Carolijn - weinig gespeeld -vond het ritme.  De tweede set werd gewonnen met 6-2 Onder toeziend oog van de heren liep TCO snel tegen een 0-3 achterstand aan. Ada had een breakpoint tegen en bij 0-4 zou het voorbij zijn. Onze immer jeugdig ogende Ada (haar ware leeftijd schijnt 27 te zijn werd mij ingefluisterd) rechtte de rug en pakte de belangrijke vierde game. De TCO machine was op gang en de punten vielen als rijpe appelen. Bij 5-3 moest Maja serveren. Zij had nog weinig services gewonnen, maar juist deze werd gewonnen, terwijl de waarnemend captain in gedachte de vlag had uitgehangen. Het psychologische gedeelte van tennis ging weer werken: de angst om te winnen sloeg toe en onze dames hadden last van verkramping wat zich uitte in angstig/voorzichtiger spel. Kijk voor tips en trucs voor deze situatie op TennisPlaza . De bijters van WW deden er een schepje boven op en pakte met 4 games op rij met 7-5 deze zinderende partij, zodat ze niet met lege handen terug hoefden naar de WassenaarseWeg.

Met een lekker zonnetje werd nog gezellig nagepraat over de 4-1 zege. De geur van de lekkere competitieschaal was onweerstaanbaar, want bijna gelijktijdig schoven Jeanette en ega Hans ook aan . Wilhelmus won zoals voorzien met 5-0 van Oude Eik en ook BES won met 4-1.
Dit betekend dat wij op 1 punt van Wilhelmus staan, en moeten hopen op een uitglijder van de koploper. Het blijft een heel spannende competitie. Volgende week geen tennis (dodenherdenking/inhaaldag)

TCO mix 4 goes gravel

De toppers deden het in Monte Carlo en later op Roland Garros. Michaela Krajicek deed het in Griekenland (Heraklion) en het Voorburg-Leidschendamse TCO 4 (mix) doet het achter de snelweg bij Zoetermeer: Tennissen op het gravel van tennisclub ALTV, waar we te gast waren voor de 3e voorjaarscompetitieronde. Ergens diep achterin mochten de "balkunstenaars" hun balletje slaan. Een slaperige groundsman en vaste "bewoners" werden opgeschrikt door de komst van uw verslaggever ter plaatse.

Vanwege de vervroegde aanvangstijden voor ons team mochten wij tegen ALTV 4 het spits afbijten. De tegenstander van vandaag stond samen met ons en nog 2 ploegen bovenaan met 7 punten. Op papier leken ze goede dames te herbergen (niveau ) en wat minder goede heren (niveau 7-8). Dit werd ook mondeling bevestigd door de tegenstander (de dames dan;-)

Staan er nou 3 TCO-ers in de baan?

onze crack Jeanette speelt tegenwoordig als een jonge godin op meerdere wedstrijden per week en werd vandaag gespaard voor de mix. Het was dan een moedige poging van onze Ada, die voor het eerst in 67 jaar weer eens ging singelen. Het was dan ook niet raar dat haar ervaren tegenstander sterk was en het was een hele opgave om games binnen te slepen. Maar zeker een goede training voor volgende singles. Van verliezen leer je meer dan winnen toch?

Frank was ook snel klaar met zijn tegenstander, maar nu gingen de punten naar TCO.

perfecte opgooi, HD

Het herendubbel beloofde meer strijd te bieden. Frank en Albert moesten nog even wennen aan het gravel en de slome half-court ballen van de tegenstander. Het begin was moeizaam: prikkerig traag spel en volleys van Albert die "geholpen door de wind" niet de goede bestemming vonden. Na een moeizame 1-2 achterstand waarin niemand zijn service kon houden, behield Albert zijn service op 2-3.  De TCO heren ware niet onder de indruk van de tegenstander en liepen  makkelijk uit naar 2-6. Albert werd vaster en Frank kon meer vaart en druk ontwikkelen. De volgende set een bijna vergelijkbaar beeld en dito score.

Bij de dames was de eerste set spannend. jeanette en Ada moesten een voorsprong van 4-3 prijsgeven maar konden toch weer terubreken tot 5-5. Helaas was het slot weer voor ALTV, waar de dames -die vaak met elkaar spelen- zeer stabiel speelden. De klap kwam TCO niet meer te boven en "de Overdammers" moesten er met 6-0 in de tweede set af.

hoe hoger de opgooi, hoe beter

De mix moest dus de doorslag geven. Hier werd het echt een titanengevecht, waar de man van het koppel zich optrok aan het stabiele spel van zijn partner. Met nipt verschil werd de eerste set gewonnen. De tweede set werd een achterstand weggepoetst en met 3-2 en jeanette aan service leek ALTV rijp voor de sloop. De Zoetermeerse dame was echter in de rally nauwelijks te verslaan en de partij leek te kantelen: 6-4 voor de tegenstander. In de derde set sloeg vermoeidheid, kramp en irritatie toe bij het Zoetermeerse paar. Maar de Overdamse diesel was een stoomtrein geworden: Jeannette was conditioneel nog in topvorm en maakte met Albert op ervaring de partij af 6-4, 4-6, 6-2
Een mooie en nuttige overwinning.

We staan in punten gelijk met de koploper (Wilhelmus) die echter alles tot nu toe wonnen. (zaterdag met 3-2 van rivaal BES 1). Wanneer ze dit volhouden zijn zij de kampioen. Volgende week zal Wilhelmus hoogstwaarschijnlijk 5 punten pakken tegen Oude Eik, dus zullen we volle bak moeten gaan tegen middenmoter WW om de druk hoog te houden. Daarna komen 3 op papier makkelijke tegenstanders, m.u.v. BES.

Hierbij de stand:

Gemengd senioren (0120) 4e klasse zaterdag
Plaats	Ploeg	Gespeeld	Gewonnen	Verloren	Punten totaal
1	WILHELMUS 2	3	3	0	10
2	TCO Leidschendam 4	3	2	1	10
3	BES 1	3	2	1	9
3	ALTV Z'MEER 5	3	1	2	9
5	NNPV 1	3	2	1	8
6	TC WW 1	2	1	1	4
7	OTC 3	3	0	3	3
8	OUDE EIK 3	2	0	2	1

Voor de liefhebber nog enkele hoogtepunten (videofilmpje)  uit m.n. de mix.

Verslag TCO 4 -NNPV 1

En daar was ie dan (en dan hebben we het niet over -sorry- Albert): het zonnetje, waar de meeste voorjaarscompetitie deelnemers naar snakten. Captain Frank zat als eerste helemaal klaar met een duidelijk bord TCO 4 pontificaal voor de ingang. Het werd alleen door geen enkele tegenstander (Het 1e mixteam van NNPV: Nationale Nederlanden Personeels vereniging) opgemerkt. Maar de wandelende oranje reclameborden werden wel door ons gespot, 3 heren 2 dames en 1 aanhanger in totaal.

Nadat de wonden gelikt waren na een (voor mij) teleurstellende wedstrijd tegen Wilhelmus mocht ik het spits afbijten met de single . Met verlies in de mix en dubbel (een heel spannende driesetter waarin terug werd gekomen van 5-0 naar 5-4, maar de gravelbijters van Mariahoeve de punten in huis hielden.
Het wonden 'likken" ging in letterlijke zin nog even door. Een naslepende kuitblessure deed mij aarzelen om te enkelen, maar erger was het vallen en opstaan tennis dat ik op de mat legde. In de vierde game al probeerde ik een bal die halfcourt het veld uit ging te halen, maar op het groene kunstgras gleed ik weg en belande met een schuiver en salto bijna op de aanpalende tennisbaan.
Ik controleerde mijn ellebogen en wilde opgelucht ademhalen. Helaas lagen de vellen rondom mijn rechterknie er af en zat daar oranje bloed op (handig voor koningsdag). Ik had het ook op mijn  heupen..die voelde na de partij alsof er een baksteen in geplaatst was.

Behoorlijk werken was het met wind en harde ballen en en een tegenstander die (ook) niet doorsloeg. na behoud van service aan beide kanten kon ik mijn tegenstander, Wim (een goede 7), breken op 3-2. Mijn service bleef lekker gaan (in tegenstelling tot de normale forehands en laten we het over de backhand helemaal niet hebben) en ik kon de set binnenslepen naar 6-2. De korte balletjes, een aantal directe punten en een lob kwamen het spel van Wim niet ten goede. Hij maakte veel fouten en begon te foeteren. "Wat doe ik fout", "zo kun je beter stoppen", "wat een geluk, bij hem gaan ze in, bij mij steeds net uit". Het racket werd ook misbruikt en ik kon snel naar 2-0 uitlopen in de derde set. Gek genoeg begon hij zijn draai opeens te vinden en bleef ik zelf minder gefocust maar toch angstig tennisspelen. (prikken) .

De korte balletjes vielen nu te kort en de ralleys nog steeds vermeden. Je moet een liefhebber zijn om te dit te willen zien (of willen spelen). Wim kwam terug tot 3-4 en pepte zich op om op eigen service de gelijkmaker te produceren. Hij werd echter op love gebroken en toen was zijn geest toch wel gebroken. met enige moeite kon ik de partij uitserveren: 2-6, 4-6 .

Jeanette mocht het opnemen tegen de singelaarster van NN. Jeanette was ook niet topfit, want ze had nog de partijen van de dinsdag in de benen.Het leek gelijk op te gaan, al was de tegenstandster een taaie opponente, die veel terughad en solide speelde. Jeanette kwam langzaam op toeren en begon ook beter te serveren. Daardoor kon ze een 5-2 achterstand ombuigen tot 5-6. Het werd een spannende tiebreak waar de NNPV-ster toch nipt de set kon binnenslepen. Even een bittere pil voor ons en het leek een lange partij te worden (dat werd het ook). Terwijl enkele toeschouwers, spelers en baancommissaris ad interim Ada bezorgd toekeken ("we liggen achter op schema" aldus de captain). had Jeanette een nieuwe come-back in petto. Bij 3-0 voor in de 2e set kreeg ze grip op de tegenstander, die na 3-4 langzaam de partij uit haar vingers zag glippen. Jeannette was lekker op gang en met rake gespreide klappen kon ze met 6-4 en 6-2 de partij uitmaken.

Frank in actie

In het herendubbel lieten Albert en Frank zien een ingespeeld koppel te zijn. Een snelle eerste set werd gevolg door een degelijk uitgespeelde tweede set, hoewel Frank niet helemaal tevreden was over zijn spel. Toch maakte hij wel een bijzonder punt door met buitenkant racket een volley precies langs tegenstander schuin achter net, maar in tramrails te smashen. De punten telden en in was Albert nog op tijd om fatsoenlijk te eten alvorens ADO te zien verliezen van FC Twente.

Ada mocht klokslag vijf uur de baan op en had er zin in. De samenwerking met Arnold liep goed terwijl windvlagen nog voor hilarische smash ballen (of eigenlijk gemiste smash ballen) zorgden.

Arnold in actie

Een bal die achter Ada plofte werd nog gehaald door ik zei de gek, met een kreet van schrik en een gekke manoeuvre om Ada niet te raken werd de bal weer achterin geplaatst en ook de rallye gewonnen.
Bij 5-2 kwam de tegenstander nog even terug tot 5-4, maar dit mini-dipje werd professioneel weggeschoven en binnen  het uur stond 6-4, 6-1 op het scorebord.



Ada mocht meteen door met Jeannette in de DD. Het zonnetje was er inmiddels vandoor en de dames stonden eenzaam, maar niet verlaten (Frank van dichtbij en de rest van een afstandje) op de baan. De tegenstander kwam niet meer in het ritme, onze dames waren los en in no-time werd het 6-0. De tweede set zakte de de concentratie en de focus en kwamen de dames nog even achter met 3-2. Niemand die hier van in paniek raakte want met 6-3 pakten we de overwinning en de volle 5 punten op de tijdelijke koploper, die ons niet echt deed schrikken vandaag. Na afloop werd nog lekker genoten van de sushi/bitterballen schaal en een afsluitende maaltijd. In de regendruppels fietste ik moe en voldaan richting bank en TV (nee, het stappen was alleen in mijn hoofd een leuk idee).

We zijn nu gedeeld 3e met evenveel punten als de koplopers en ALTV, de tegenstander van volgende week. Het zal gaan tussen deze 4 ploegen, al heeft ALTV nog geen sterke heren opgesteld. Hopelijk lopen BES en Wilhelmus nog tegen een nederlaag aan. Het belooft een spannende competitie te worden: wat er ook gebeurd.

Wilhelmus won met 4-1 van OTC, ALTV won met 0-5 bij het niet al te sterke Oude Eik. Voor overige uitslagen en details klik hier

Stand Gemengd senioren (0120) 4e klasse zat

Plaats	Ploeg	Gespeeld	Gewonnen	Verloren	Punten totaal
1	WILHELMUS 2	2	2	0	7
1	BES 1	2	2	0	7
3	TCO Leidschendam 4	2	1	1	7
3	ALTV Z'MEER 5	2	1	1	7
5	NNPV 1	2	1	1	4
6	OTC 3	2	0	2	2
7	TC WW 1	1	0	1	1
8	OUDE EIK 3	1	0	1	0

City Pier City, Haags volksfeest in twee delen

Na een vleugje lente is er deze ochtend vorst, kou en regen voorspeld. Dat is slecht nieuws voor hen die snel willen lopen op de CPC,
Het evenement, dat een van de drukste van Nederland is, is als vanouds weer vol met lopers en supporters. Ruim 33.000 deelnemers melden zich deze dag voor de Ernst & Bobbie Kinderloop, ABN AMRO Jeugdloop, West 5 km Loop, Dunea 10 km Loop of ABN AMRO Halve Marathon

Gelukkig valt het nog mee als ik s'ochtends om kwart voor 10  al bij het pannenkoeken paviljoen op het Malieveld sta. Niet voor een gezonde portie koolhydraten maar wel  om een gezonde portie stuiterende AV Sparta pupillen op te vangen. Om 10 uur druppelen de andere trainers, ouders en pupillen die de 2,5km jeugdloop gaan doen binnen.

Na een uitgebreide warming up achter het startvak van de Ernst & Bobby kinderloop gaan we van start. We, want als coach loop ik mee temidden van de 8 en 9-jarigen. Ze doen het goed en hoewel ik me had voorgenomen onder de 10 km per uur te lopen ga ik toch regelmatig over de 11. Het is veel te leuk om met de enthousiaste jeugd mee te rennen en ze een letterlijk duwtje in de rug te geven. Terwijl ik iedereen na de finish op het Malieveld zoek en mijn aandacht over tien kinderen probeer te verdelen praat ik na met de trainers en ouders. Bijna kom ik te laat voor mijn eigen start als ik de bagagetent en toilet probeer te vinden op het overbevolkte Malieveld. Het middenterrein is dan ook al voor de start van tien kilometer tot een grote blubberpoel verworden, waar zelfs pompen worden ingezet om het water weg te laten lopen.

Mijn Nike Dart 9 schoene waren wit,maar nu blubber grijs-zwart.  Het is de laatste keer dat ik er een wedstrid op heb gelopen want ik heb de vrijdag er voor een mooi paar Saucony Kinvara 2 bij Zier Running aangeschaft. Niet de ideale voorbereiding om mijn doel de 10 kilometer binnen de 45 minuten te lopen, te behalen, maar ik ga vanuit startvak B goed gehumeurde op weg. Halverwege denk ik nog dat ik niet in de buurt van mijn PR zal komen, als ik in ruim 23 minuten doorkom op de 5 km. Ik heb de eerste 2,5 kilometer (soms noodgedwongen vanwege de drukte) met de handrem er op gelopen. Het laatste stuk gaat toch behoorlijk hard, met een laatste kilometer in maar liefst 4.02 . Mijn Garmin runningcenter horloge geeft 1 seconde sneller aan dan mijn PR, maar daar ben ik niet gerust op. Later zal blijken dat ik 44.46 heb gelopen, 3 seconden er boven. Het doel is echter gehaald en ik ben met alle drukte en lage temperatuur uitermate tevreden.

Voor een verslag van de wedstrijd bij de toppers lees hier verder.

Delftse Houtloop, mooie test voor de CPC

 
Nadat ik vorige week de stamppotloop van AV Sparta (Voorburg) aan me voorbij heb laten gaan, vanwege een pijnlijke knie, ga ik vandaag naar Delft voor de Delftse Houtloop van AV '40. Ik loop 10 kilometer en wil me eens goed testen voor de CPC die met rasse schreden naderbij komt.

De voorbereiding is behoorlijk amateuristisch. De week ervoor heb ik alleen op maandag getraind. De vorige dag bestond  ook niet uit een al te beste voorbereiding: een tenniswedstrijd, een verjaardag met lekkere wijntjes en de vrijwilligersavond op Westvliet, waar ik een paar biertjes niet kan afslaan.

S’ochtends ben ik niet vooruit te branden en tot overmaat van ramp is mijn Garmin hardloophorloge niet goed opgeladen. Mijn oude Adidas Supernova’s zijn al aan de buitenkant lichtelijk uitgescheurd, maar goed, laat ik ze lekker afdragen.  Wel neem ik een reservepaar mee. Gelukkig rijd ik maar 200 meter om en bereik gelukkig op tijd het complex van AV 40 aan de Brasserskade. Daar kom ik Sparta pupil Sjoerd en zijn vader tegen die de 5 km. gaan lopen. Voor 2 euro heb ik een startbewijsje.

Het is een drukte van jewelste op en rond de atletiekbaan. Er zijn toch zeker 250 man op de 5, 10 en 15 km afgekomen, terwijl ik niet op veel mensen had gerekend. Het lekkere weer heeft duidelijk veel hardlopers getrokken en ook NN is er met een grote ploeg. Ik zie ook nog een dame in Sparta shirt, als ik naar de start loop. Mijn intentie is om op de CPC 45 minuten te lopen en nu te kijken of ik al in de buurt kan komen. De strategie is een opbouwend schema te lopen. 12 km p/u in de eerste kilometer, halverwege op 13 km/u en de laatste kilometer van 14 naar 14,5 versnellen. Wel onhandig dat mijn horloge het niet doet, dus de strategie kan de prullenbak in.

Onderweg

Pang! het startschot klinkt sneller dan ik had verwacht.Een lange serieus ogende loper in rood shirt –met een sporthorloge dat wel werkt!- voor me kies ik maar even als “doelwit”. Ik ben de grote massalopen gewend, dus de ruimte die ik krijg is verademend. Toch wil ik altijd de kortste weg nemen.

Na een kilometer passeer ik 2 man door het modderige gras gedeelte in de bocht te en glij bijna ondersteboven. “Slippery when wet” gaat het door me heen. De loper met het rode shirt wijkt verschrikt uit. 

Na de tweede kilometer besluit ik naar de uiteengeslagen lopers voor me te naderen. De voorste man lijkt ook te versnellen en samen lopen we op. Ik vraag of hij de tussentijd bij de derde kilometer heeft. Het blijkt een ervaren loper uit Rotterdam te zijn die (15) kilometers gaat maken ter voorbereiding van de marathon. Als ex-Maasstad bewoner klikt het meteen en hij blijkt een pittig en vast tempo te hanteren. Voor we het weten raken we aan de praat, maar na de 5^e kilometer als het tempo iets terugloopt zegt hij terecht: we ouwehoeren teveel. Ik begin al behoorlijk zwaar te ademen, dus ik vind het best. We halen her en der wat lopers in, terwijl we versnellen; hij noemt nog wat tijden. Ik probeer uit het hoofd te rekenen na de tussentijd van 7 km, en concludeer teleurgesteld dat ik op 47 minuten afkoers. 

Het zonnetjes is volop doorgebroken en de temperatuur (die s’ochtends nog rond 3 graden was) loopt flink op. Voor de achtste kilometer moet ik mijn loop compaan die inmiddels als haas fungeert laten gaan. We worden achterhaald door een andere loper en ik denk even dat ik ga instorten. Op het tandvlees maar wel op souplesse (dat denk ik tenminste, maar ik ben blij dat er geen filmpje van me gemaakt word) blijf ik op een 20 meter hangen. Als we een bruggetje afdenderen kom ik weer met lange pas naar de heren toe en hang half dood aan het elastiek. We naderen de 9^e kilometer en mijn maatje zegt: als je doorloopt kan je de 45 minuten halen. Ik had me dus vergist in mijn berekening. Met een piepende schoen (de beestjes zijn echt helemaal afgelopen na 4 jaar trouwe dienst) kan ik toch nog versnellen. Mijn haas/coach blijft hetzelfde tempo lopen en de andere kan niet echt volgen. Met iets wat voor een eindsprint door moet gaan pleur ik tegen het gras. Gelukkig, is dat na de finish. De tijd is 44.44 en daar ben ik erg blij mee. Vorig jaar liep ik bij de Molenloop nog 3 minuten langzamer. Na een verfrissende douche en sportdrank loop ik weer richting finish om naar mijn nieuwe “hardloopvriend” te gaan kijken. Hij komt dan juist over de streep in 1.07.30 , hij heeft zijn tempo precies gelijk gehouden. Met een fijn gevoel rij ik naar huis. Ik ben klaar voor de CPC!

De halve van Egmond 2013, zon, zout, zee en zweven

Vandaag - 14 januari 2013-was het weer zo ver. Mijn jaarlijkse uitdaging tegen verzuring, kou, win, ontberingen. openbaar vervoer en chagrijnige mensen van de garderobe: De Halve marathon van Egmond georganiseerd door de champignonnetjes.

Vorig jaar had ik twee maanden tevoren een paar keer 4-12 km. hard gelopen en wat interval training gedaan. Eigenlijk niet goed voorbereid, maar met redelijke basisconditite en een gunstige meewind op het strand was ik tot een tijd gekomen waar ik uiterst content mee was: 1.45.30
Deze keer was ik ook pas in november gaan trainen, maar dan wel gestructureerder, dat wil zeggen twee keer per week bij AV Sparta aangevuld met wat tennispartijtjes.
De omstandigheden waren bijna ideaal. De lopers en het in grote getale toegestroomde publiek werden getrakteerd op een prachtige winterse dag met veel zon en niet te veel wind. Met een temperatuur van onder nul was het wel koud voor de ruim 17.000 deelnemers. Vorig jaar was ik toch weer veel te hard van stapel gelopen in de  plaatselijke ronde van 3 kilometer. Over de stoep lopen, van links naar rechts om de ideale lijn te pakken en in de weg lopende toeristen te ontwijken verspil je dan (te) veel energie. 

Onderweg haakte ik aan bij een tweetal, dat met een mini-rugzak met drinkreservoir inclusief slangetje een lekker tempo draaide. Ik wilde deze keer maximaal een minuutje verliezen in de eerste 10 kilometer en dan in de duinen mijn slag slaan. Het was even schrikken toen ik in ruim 50 minuten doorkwam, dit was anderhalve minuut sneller dan vorig jaar. Als die man met de hamer maar niet  bij de steile heuvel  (Bloedweg op 19 km) zou staan, was een gedachte die ik snel in de prullenbak gooide. 
Ik genoot van de prachtige golven, het heerlijke zonnetje dat mooi op de zee weerkaatste en het lange lint lopers. Handschoenen, truien en mutsen waren door oververhitte lopers op het strand achtergelaten. Een troepje baanatleten ging me voorbij. Ze waren fris en deden af en toe een makkelijke versnelling. halverwege het strand moest ik kiezen: vanwege een afscheiding die het zeewater had gemaakt, langs het harde strand of het korte traject dat ietsje muller was.ik besloot mijn rugzak vrienden te volgen, optie 2. Een goede keus want bij het verlaten van het strand liep ik ineens voor het groepje baanatleten. De pittige steile duinpan was het sein om mijn hardloop companen te verlaten. Uiteraard kwamen de snelle baanatleten me weer voorbij zetten, maar de gang zat er goed in. 

In de duinen was er weinig gelegenheid tot passeren, dus moest ik vaak op de onverharde stukken inhalen. Desalniettemin kwam ik ook het laatste beruchte stuk goed door al was de versnelling in de laatste kilometer niet zoals ik hoopte. Toch geen reden tot klagen, want met 1.42 en half had ik 3 minuten sneller gelopen, dan in 2012. Ik bleef nog nagenieten bij  de stands en kreeg nog wel een koude douche in het clubgebouw van de V.V. Egmond. Als oud-voetballer heb ik al veel kleedkamers gezien, maar dit was toch wel de smerigste en meest troosteloze.  Gelukkig werd er nog gezellig nagetafeld en gebierd met wat bekenden die ik tegen het lijf liep. 

Wedstrijdlopers

Bij de heren werd de wedstrijd werd gewonnen door de onbekende Abera Kuma uit Ethiopië. Hij kon de Keniaanse favorieten voorblijven en kwam verrassend in 1.01.20 als eerste over de finish op de boulevard. Helah Kiprop uit Kenia ging er bij de vrouwen met de overwinning vandoor. Op de laatste honderd meter wist zij na een spannende eindsprint de nummer twee, Flomena Chepchirchir, op één seconde voor te blijven in 1.10.55. Beste Nederlander bij de mannen was Michel Butter in 1.02.46 (9e overall) en Andrea Deelstra eindigde als eerste Nederlandse vrouw in 1.15.12 (6e overall).