Molenloop Voorburg AV Sparta de zon in de Vliet zien schijnen

vorig jaar liep ik als kersverse Voorburger de plaatselijke Molenloop, georganiseerd door AV Sparta. Een grote en gezellige recreatie wedstrijd over 5 of 10 km en ook afstanden voor de jeugd. Afgelopen jaar was het opeens weer warm geworden en met mijn voorbereiding was het ook niet al te best: tweemaal een rondje (4,5 km) Kralingse plas in een half jaar tijd. Mijn voorbereiding was zowieso al dramatisch: Ik was aan de late kant, mijn chip raakte los bij het inlopen en mijn batterij van mijn Garmin Forerunner was op vlak voor het 9 km punt. De geschatte tijd was 47,5 a 48 minuten. Een inzinking halverwege -nota bene 500 meter bij mijn huis - kon ik met moeite overwinnen.

Dit jaar was het anders. Vanaf december was ik structureel gaan trainen (minstens 2 maal per week) en ik had ook al een paar 10 km loopjes in de benen. Het "na-oorlogse" record van 44.44 wilde ik op deze wederom warme dag breken.

Ditmaal was ik ruimschoots op tijd. Als vrijwilliger had ik mij aangemeld om bij de kidsrun te assisteren. Om 9.00 kwam ik al aan op sportpark Westvliet. Om 13.00 konden we vertrekken.
Tevoren had ik een soort schemaatje gemaakt om de eerste kilometer 13 km per uur te gaan en via 13,5 op 14 te eindigen.

Na een rustige eerste kilometer liepen we op het fietspad langs de Vliet. Ik koos een groepje uit, waardoor ik uit de wind bleef. vlak voor de brug passeerde ik een man die er uit zag als een op ontploffen staande tomaat. Ik begon aan een opmars maar zag dat ik al harder ging dan mijn planning. In het centrum (winkelstraat Heerenstraat) passeerde ik met een man in een groen shirt passeerde  een gespierde dame die al 2 km. vlak voor me liep.

Langs de laan van Leeuwenstein ontving ik de felicitaties van mijn supporters. bij de Molen van molenaar en atletiektrainer Bram Zonderop werd het lastig. Bram zelf moedigde me aan. Het werd heter, maar gelukkig was daar de verversingspost, waar ik water naar binnen en over me heen gooide. 100 en 150 meter voor mij liepen twee ervaren Spartanen.
Vorig jaar had ik hier een inzinking. Ik zat inmiddels tegen de 14 km per uur aan , maar kon het tempo maar moeilijk vasthouden.

Bij de Vliet hadden we tegenwind, die voor aangename verkoeling zorgde. De twee Spartanen kon ik op dit stuk voorbij steken en ik had nog over voor een snelle laatste kilometer. Vlak voordat we de baan opdraaiden kwam ik tot bij een oranje shirt van HRR (hague Road runners) . De voorzitter van die club stond daar net ter plaatse en waarschuwde "er zit zo'n gele te loeren, hou 'm achter je! zijn ploeggenoot.

Ik was nu nog meer gebrand op een snelle eindsprint. Bij het opdraaien van de baan nam ik de binnenbocht en zag dat de HRR man geen versnelling meer in huis had. met een laatste krachtsinspanning kon ik ook nog een man in blauw shirt op de meet verslaan om volledig uitgeput tegen het kunststof te vallen. Na een half minuutje stond ik weer op en met ontbloot bovenlijf passeerde ik de wethouder die het startschot had gegeven.

Mijn missie was gelukt: met 44.35 was ik 9 seconden onder mijn PR gebleven!

Laat de CPC ter zijde, loop om Ter Heijde!!

Leuk loopje vinden: voorpret

Al enkele weken was ik op jacht naar een leuk loopje in de buurt van Den Haag. Niet te groot met dorpse charme en eventueel een pittig parcours met pittoreske uitstraling. Na niet lang zoeken liet ik mijn oog vallen op "De Omloop van Terheijde". Een topografische update voor mensen die Terheijde niet kennen: het is een vliegepoepje op de kaart: een enclave tussen Monster en het Noordzeestrand in de bloemen-fruit-en-groente gemeente Westland. 620 zielen telt het gehucht. U weet wel, waar ooit Maarten Harmensz Tromp het leven liet in de slag tussen de Hollandse en Engelse vloot (10-8-1653). Ter nagedachtenis zijn er nog twee kanonnen te zien op de kade.

Bij het inschrijven werd ik eerst doorverwezen naar de dorpsgemeenschaps-site en het gelijknamig dorpshuis het Vlonder, een soort baken aan de kade. Over het Vlonder later meer.

Stranddomper 

Net toen ik na bijna mijn inschrijving digitaal had afgehandeld zag ik een mededeling op de site:
De route gaat dit jaar niet meer over het strand. Een teleurstelling voor velen. Het unieke karakter zit 'm juist in het feit dat de loop ook over het strand gaat. Een kleine bloemlezing van het gastenboek:

Aangekomen tussen de Lier en Monster verdween de zon en aan de rand van Ter heijde kwam op eens een Engelse kustnevel (die je vaak in Sherlock Holmes films zit) over het landschap vallen. Dat had ik weer: overal eindelijk een lekker zonnetje, maar niet in Ter Heijde. Het nieuwe mouwloze Sparta shirt zou nu te koud worden. Bij aankomst hoorde ik net het bulderende startschot (afgevuurd uit de monumentale kanonnen) voor de  kinderloop. De start en finish lagen in een lus op de dijk in  het plaatselijke centrum. Eerst maar eens een kleedgelegenheid zoeken om een extra shirt aan te trekken en de trainingbroek uit te doen.

Het veilig bergen van mijn tas met bezittingen was nog een hele klus. Bij het Vlonder werd ik doorverwezen naar de kustwacht, waar mensen zich ook konden omkleden. 

Naast wat vrijwillige kustwachters, die meer aandacht hadden voor hun boot die op een vlonder lag, dan voor verdwaalde hardlopers, trof ik wat achter elkaar geplaatste gymbanken aan (u weet wel, die lange lage houten dingen van 20 cm. hoog zonder leuning). maar niemand die op bezittingen kon letten. Kleedkamers ook niet echt, dus liefhebbers van menselijk bloot konden vandaag hun kans grijpen.

Een voorbij kuierende pijprokende sergeant-majoor van de kustwacht wist mij niet meer te vertellen dan dat ze niet op mensen berekend waren die individueel meededen en ook nog tas met spullen mee brachten. Ik dacht nog even terug aan de CPC. Het tas opbergen was daar ook geen succces. Na het vinden van het tentje en het langdurige wachtten had ik toen bijna mijn tas gemist. 

Uiteindelijk werd de tas - op hoop van zegen en met goedkeuring van de pijp rokende zeekapitein - achter een sloep verborgen. "Als de dijken het nu maar houden", dacht ik nog.

Bij het inlopen kijk ik naar de finish van de kids run. Vele kinderen -sommigen van plm. 4 jaar - dragen hun net verworven felgele shirt. Een ongebruikelijk beeld: Vincent Trinthamer van Sparta komt als een van de laatste over de finis, hij is dan ook vergezeld van kinderbuggy en kind. 

 jeugdloop.  2,5 km. De eerste jongen (12 jaar) is bijzonder snel en heeft een fabelachtige techniek. In het volgende blog meer over hem. Rohan Jankie van Sparta wordt 2e in ..min. 

Eindelijk staan de kanonnen (letterlijk en figuurlijk) dan klaar voor de 5 km. Ik heb de uitslagen van voorgaande jaren doorgenomen en hoop op een klassering bij de eerste 15. Het deelnemersveld blijkt echter beter en talrijker dit jaar. Er wordt als een bezetene weggesprint bij de start. Met mijn net herstelde kuit blessure en het feit dat ik al 4 jaar geen 5 km heb gelopen zou ik het rustig aan moeten doen.
Ik schrik als mijn klokje na tweehonder meter  23.4 (!) km/u aangeeft. Bij de 1 km. hap ik naar adem als we het steile strandpad met fikse zeewind tegen opdraaien. De jeugdige Glenn Kunst van Haag atletiek (was bij de oliebollencross 1 plaats en halve minuut achter hem geeindigd) heeft mij dan al ingehaald. De eerste kilometer gaat dan ook onder de 3.50 iets wat ik zeker niet zal kunnen volhouden.
Ik kom ook nog even alleen te lopen en laat me rustig inlopen door twee achtervolgers waarvan een meisje van onder de 18 jaar. We wisselen af tegen de sterke wind. Tot twee keer toe kan ik het meisje uit Pijnacker (naar later bleek) lossen. Bij de 3 km. een lang stuk parallel aan het strand. Ik merk dat mijn benen redelijk vollopen hoewel ik toch ook weer een paar lopers inhaal. Ik wordt eerst door een dame gepasseerd en dan door het meisje uit Pijnacker die ik definitief moet laten gaan. Bij het vier kilometer punt draaien we omlaag richting de dorpskern. Ik merk dat er toch nog een versnelling in zit. en bepaal mijn doelen. Op 100 meter van mijn strijdgezellin kan ik nog  2 heren in de kraag vatten. Eentje van Santini Runners, die ik vlak voor de plaatselijke lus van 250 meter te pakken heb.

Matthijs van Dulkenraad

Marlon Voorn

Ik bereid me voor op een eindsprint, maar bij de eerste aanzet moet hij eraf. Met een mooie eindsprint eindig ik in 20.49 als 29e. Niet tevreden over mijn opbouw, wel over het herstel in de laatste kilometer. Vincent Trinthamer wint vrij makkelijk de 5 km. "Ik hoefde niet in het rood te gaan" alsdus de soepel lopende Spartaan, die dag er na nog een 3 km steeplechase moet lopen.

Winnaressen vrouwen V40 en V18

Desiree Hendriks

Bij de 10 km. zie ik de Keniaanse Westlander Mike Barsiyan van het organiserende Olympus 70 winnen in 34.18. Veel van zijn clubgenoten lopen mee en er zijn ook veel Sparta doen er veel atleten mee. Matthijs van Dulkenraad is met 36.51 (bruto) de beste Spartaan bij de mannen. Hij finisht in 37.45 als 18e. Maarten Klein, Marlon Voorn komen ook relatief  vooraan over de streep.
Desiree Hendriks vocht  bij de vrouwen categorie V45 een felle strijd uit. Ze werde 2e in 41.07  achter Carla Ophorst, maar voor onze Sparta dame Jia-Lian Yin, die eerste werd in de categorie V35 in  41:26
Na afloop is het een gezellige boel, met veel prijzen, een loterij (hoofdprijs een fiets) en de Haagse blaaskapel Kap Nah. Zij stonden ook bij de finish met hun muziekkunsten het publiek en de lopers te begeleiden. Het bier vloeit rijkelijk als ik om 18.00 mijn weg naar Voorburg weer vervolg: het was weer een leuk loopfestijn.

Voorjaarscompetitie(b)log: TCO ontmoet OTC (Oranje TC)

TCO tegen OTC is vandaag één van de anonieme wedstrijden die de KNLTB in de Haagse voorjaarscompetitie op haar program heeft staan. Overdam tegen de Oranje Tennis Club klinkt al heel wat chiquer, terwijl er toch wel degelijk hetzelfde bedoeld wordt.

De eerste staat voor een tennisclub uit Leidschendam-Voorburg met als locatie een adellijke buitenplaats, stammend uit 1813 (Ada weet uit ervaring dat ik qua cijfers en jaartallen niet zo nauw kijk). De Oranje TC heeft haar roots liggen bij  het befaamde Oranje hotel in de Scheveningse duinen, waar illustere tsaren resideerden. Hoogwaardigheidsbekleders en leden van de koninklijke familie (vooral prins Bernhard) waren fanatieke spelers bij deze meer dan honderd jaar oude vereniging.

Eigenlijk is het jammer dat we thuis spelen, maar gelukkig hebben we gezellige tegenstanders die we op de bekende taart met koffie onthalen. Vandaag is Paul Boelens invaller omdat Arnold met het zinderende slot van de competitie in het verschiet -door zenuwen bevangen?- halverwege als supporter komt aandraven.

Jeanette laat vandaag de single over aan Ada, die voor elke bal knokt tegen een stabiele tegenstandster Marjolijn, die weinig fouten maakt. In de eerste set weet Ada onder toeziend oog van Paul van 5-2 tot 5-4 terug te komen, door meer druk te geven en "vuile" slice ballen te plaatsen. De Oranje TC speelster - laat het niet verder komen en pakt de spannende 10e game en met 6-4 de eerste set. In de tweede set blijft "Oranje" Marjolein op zoek naar de winst en  Ada op zoek naar haar forehand. OTC wint de eerste slag, maar nog niet "de oorlog". Ondertussen maakt Frank haast om de single over de streep te trekken. Onze captain stelt niet teleur door in tweemaal 6-3 tegenstander Reinier het nakijken te geven.

De mix schijnt erg spannend te zijn geweest. De wisselwerking Paul-Jeanette had ik graag voor het eerst in actie willen zien, maar uw reporter schitterde door afwezigheid. Tegenstander Marley doet er met een mysterieuze, doch alleszeggende blik het zwijgen toe. Dit bespaart mij een rondje score-board journalistiek (6-1, 6-2). De damesdubbel is echt een gevecht, terwijl op het zelfde moment op de baan erachter de heren ook de rackets kruisen. Terwijl de mix meer op een herendubbel lijkt, geldt voor Frank en Paul het omgekeerde. Niet dat ze als "wijven staan te spelen", maar ik zie veel cross-rallyes, en sporadisch beweging aan het net, terwijl de dames juist erg varieeren en aan het net de punten maken (of juist niet). Jeanette en Ada komen op 4-0 en het lijkt snel afgelopen te zijn.

De stand is vertekend en het wordt 4-2. Toeschouwer Paul zet (met Hans) de hoed af en een stoel op (tegen de onvermijdelijke regen) en zegt: "Op de service van Jeanette moet het wel goed komen".
Maar opeens zijn er twee breakpunten voor 4-3, omdat de OTC dames beter gaan spelen en een paar mooie winners slaan. Gelukkig serveert Jeanette (met hulp van Ada  aan het net) de breekpunten weg en de set wordt met 6-4 binnengehaald. In de tweede set vind Ada eindelijk haar ritme en haar forehand en komt Jeanette steeds meer naar voren. Aan het net voelt ze zich een kleuter in de snoepwinkel: uitkiezen maar.

De heren verliezen de strijd van de dames....ze strijden nog wat langer door en mogen als straf - of beloning? - later richting gerstenat. Na een makkelijke eerste set en een break voorsprong komt de klad er in. De OTC-ers blijken behoorlijk stug. Wie de meeste fouten maakt gaat nu verliezen: het wordt een tiebreak. Bij 4-5 in dit beslissende spel een fout van Oranje TC-er Ate. Het eerste machtpoint wordt echter niet verzilverd. Frank mag voor de wedstrijd serveren...blijft hij zo koel als hij lijkt? Eerste service stuit op de servicelijn! Helaas wel van zijn eigen vak, wat al heel knap is. De tweede service is beter en met een mooie klap besluit hij het klapstuk van de dag: 4-1 voor de onzen en een gezellige afsluiting over boeken en diner(festival)s.

Concurrent Wilhelmus wint met dezelfde cijfers van NNPV (DD werd verloren) en blijft 1 punt voor staan op ons cluppie ongeregeld. Volgende keer BES en dan oude Eik. Wilhelmus neemt het op tegen ALTV.
 Er kunnen nog vier clubs kampioen worden. Wilhelmus heeft daarvoor slechts twee minimale overwinningen nodig. Oranje TC zakt langzaam weg naar de onderste plaats, maar komen wel in aanmerking voor de gezelligheidsprijs (niet geheel onbelangrijk, maar daarover later meer in mijn blogs op TennisPlaza ).

Voor meer foto's of filmpjes klik hier

Hieronder de spannende stand:

Ploeg Gespeeld Winst Verloren Punten
1 WILHELMUS2  5 5 0 0 19
2 TCO Leidsch'm 5 4 0 1 18
3 BES 1                 5 4 0 1 16
4 ALTV Z'MEER5 5 3 0 2 15
5 NNPV 1             5 2 0 4 11
6 TC WW 1           5 1 0 4  9
7 OTC 3     5 0 0 5 7
8 OUDE EIK 3 5 1 0 4 7

TCO 4 met invallers langs taaie WW-ers

In of uit?

Aanvoerder Frank was ergens in een Brabants gehucht een boerenbruiloft aan het bijwonen, en Jeanette was in een Leids theehuis aan het bijkomen van de zware tennispartijen van de afgelopen week. Schrijver dezes - Arnold - had de eer om de administratieve en gastheer kar te trekken.
Voor Jeanette werd na 27 telefoontjes een vervanger gevonden. Beter gezegd twee vervangers: Carla deed de single en Carolijn de dubbel.

Het eerste(!) team van tennisclub WW was vandaag onze tegenstander en ik had ingezet op een duidelijke overwinning. Wat is WW in tennisjargon?, vroegen wij ons af toen de tegenstander op het terras plaatsnam.  Het heeft niks met een uitkering te maken, maar het is vernoemd naar de plaats van spelen: De Wassenaarse Weg. (Tja, je moet wat als je niet creatief bent) .

Onze invalster Carla beschikte over een goede rating, maar was aan het terugkeren van fysiek ongemak. De tegenstandster van WW was conditioneel sterk, beweeglijk, vlug en een bijter. Beide dames hadden het zelfde type spel: alles terugslaan, spreiden, maar  niet met veel vaart. Hierdoor werd het een spannende set met lange ralleys, wachtend op de eerste fout. Na een 0-2 achterstand kwam Carla terug, maar de WW-dame gaf niet. Het bleef stuivertje wisselen. In de tie-break was onze dame de koelste (of gelukkigste). De ban was gebroken, het ritme gevonden en de tweede set werd een soepele 6-0.

Eten, drnken, coachen en een foto

Inmiddels was ik op de baan er naast gestart voor mijn single. Bijna helemaal pijnvrij, was de start soepel.  De lengte van slagen werd gevonden , maar ook de gemene dropshots. Bij 3-0 en 40-0 ging ik echter nadenken, druk voelen (?!) en kwam er verkramping in het spel. De tegenstander (een solide 7) gaf weinig vaart aan de ballen, maar maakte nauwelijks fouten meer. In plaats van 4-0 werd het 3-4. Aangemoedigd door Albert die op de baan er naast begon (mix samen met Ada) kwam ook de kalmte en het geloof weer terug. Met een love game, en een break kon makkelijk voor de set geserveerd worden. In de tweede set werd een tweede dipje (na 2-0) de kop ingedrukt en met 6-2 werd de set binnengehaald.

Concentratie in de mix

Albert en Ada (de harde kern vandaag was AAA!) hadden een aparte tegenstander: Maja. De struise dame die de ballen aan het net niet goed ziet staat standaard op baseline of 3/4 in het veld en beschikt over een luizige slice en een hemeltergend dropshot. Alles zacht en laag. Onze TCO-ers houden van lekkere ralleys met lengte, dus de blikken en grommen waren niet van de lucht. De WW mixpartner had geen echte winners maar wel een harde eerste service. De AA combinatie was echter stabiel en kon  aan het net de ballen afmaken of Maja een (slap) koekje van eigen deeg geven. De eerste set was nog lastig, maar daarna was het snel klaar en kon winstpunt 3 worden bijgeschreven.

Tegenstander Maja en mixpartner

De HD en de DD ging bijna gelijktijdig de baan op, helaas niet naast elkaar. Arnold en Albert vulden elkaar aardig aan en konden vooral de service van de tegenstander goed ontregelen. Na een hele mooie redding op 5-2 deuce, die uit de hoek werd gevist (en meteen een winner over de opgelopen WW-ers) kwamen de TCO-ers op setpoint. Arnold mocht met een sprong smash de set afmaken. Het werd een lelijke bal in het net en even later ging de game ook verloren. Het werd zelfs 5-4 (bekende dipje) na lange games, maar gelukkig kon er daarna op love uit geserveerd worden. In de tweede set weer een goede start en een tegenstander die rijp voor de sloop was. Arnold moest nog wel even de laatste twee games bij de les gehouden worden door Albert (het excuus was dat hij naar dames aan het kijken was: Maar niet zo maar een paar dames: Ada en  Carolijn!). De heren pakten met 6-1 de set, terwijl de dames het zwaar hadden. Maja van WW was los en kon met de tegenwind scoren met haar slices en zachte bal. haar partner liep ondertussen de gaten dicht en had alles terug. De eerste set ging verloren, maar Ada ging beter tennissen en ook Carolijn - weinig gespeeld -vond het ritme.  De tweede set werd gewonnen met 6-2 Onder toeziend oog van de heren liep TCO snel tegen een 0-3 achterstand aan. Ada had een breakpoint tegen en bij 0-4 zou het voorbij zijn. Onze immer jeugdig ogende Ada (haar ware leeftijd schijnt 27 te zijn werd mij ingefluisterd) rechtte de rug en pakte de belangrijke vierde game. De TCO machine was op gang en de punten vielen als rijpe appelen. Bij 5-3 moest Maja serveren. Zij had nog weinig services gewonnen, maar juist deze werd gewonnen, terwijl de waarnemend captain in gedachte de vlag had uitgehangen. Het psychologische gedeelte van tennis ging weer werken: de angst om te winnen sloeg toe en onze dames hadden last van verkramping wat zich uitte in angstig/voorzichtiger spel. Kijk voor tips en trucs voor deze situatie op TennisPlaza . De bijters van WW deden er een schepje boven op en pakte met 4 games op rij met 7-5 deze zinderende partij, zodat ze niet met lege handen terug hoefden naar de WassenaarseWeg.

Met een lekker zonnetje werd nog gezellig nagepraat over de 4-1 zege. De geur van de lekkere competitieschaal was onweerstaanbaar, want bijna gelijktijdig schoven Jeanette en ega Hans ook aan . Wilhelmus won zoals voorzien met 5-0 van Oude Eik en ook BES won met 4-1.
Dit betekend dat wij op 1 punt van Wilhelmus staan, en moeten hopen op een uitglijder van de koploper. Het blijft een heel spannende competitie. Volgende week geen tennis (dodenherdenking/inhaaldag)

TCO mix 4 goes gravel

De toppers deden het in Monte Carlo en later op Roland Garros. Michaela Krajicek deed het in Griekenland (Heraklion) en het Voorburg-Leidschendamse TCO 4 (mix) doet het achter de snelweg bij Zoetermeer: Tennissen op het gravel van tennisclub ALTV, waar we te gast waren voor de 3e voorjaarscompetitieronde. Ergens diep achterin mochten de "balkunstenaars" hun balletje slaan. Een slaperige groundsman en vaste "bewoners" werden opgeschrikt door de komst van uw verslaggever ter plaatse.

Vanwege de vervroegde aanvangstijden voor ons team mochten wij tegen ALTV 4 het spits afbijten. De tegenstander van vandaag stond samen met ons en nog 2 ploegen bovenaan met 7 punten. Op papier leken ze goede dames te herbergen (niveau ) en wat minder goede heren (niveau 7-8). Dit werd ook mondeling bevestigd door de tegenstander (de dames dan;-)

Staan er nou 3 TCO-ers in de baan?

onze crack Jeanette speelt tegenwoordig als een jonge godin op meerdere wedstrijden per week en werd vandaag gespaard voor de mix. Het was dan een moedige poging van onze Ada, die voor het eerst in 67 jaar weer eens ging singelen. Het was dan ook niet raar dat haar ervaren tegenstander sterk was en het was een hele opgave om games binnen te slepen. Maar zeker een goede training voor volgende singles. Van verliezen leer je meer dan winnen toch?

Frank was ook snel klaar met zijn tegenstander, maar nu gingen de punten naar TCO.

perfecte opgooi, HD

Het herendubbel beloofde meer strijd te bieden. Frank en Albert moesten nog even wennen aan het gravel en de slome half-court ballen van de tegenstander. Het begin was moeizaam: prikkerig traag spel en volleys van Albert die "geholpen door de wind" niet de goede bestemming vonden. Na een moeizame 1-2 achterstand waarin niemand zijn service kon houden, behield Albert zijn service op 2-3.  De TCO heren ware niet onder de indruk van de tegenstander en liepen  makkelijk uit naar 2-6. Albert werd vaster en Frank kon meer vaart en druk ontwikkelen. De volgende set een bijna vergelijkbaar beeld en dito score.

Bij de dames was de eerste set spannend. jeanette en Ada moesten een voorsprong van 4-3 prijsgeven maar konden toch weer terubreken tot 5-5. Helaas was het slot weer voor ALTV, waar de dames -die vaak met elkaar spelen- zeer stabiel speelden. De klap kwam TCO niet meer te boven en "de Overdammers" moesten er met 6-0 in de tweede set af.

hoe hoger de opgooi, hoe beter

De mix moest dus de doorslag geven. Hier werd het echt een titanengevecht, waar de man van het koppel zich optrok aan het stabiele spel van zijn partner. Met nipt verschil werd de eerste set gewonnen. De tweede set werd een achterstand weggepoetst en met 3-2 en jeanette aan service leek ALTV rijp voor de sloop. De Zoetermeerse dame was echter in de rally nauwelijks te verslaan en de partij leek te kantelen: 6-4 voor de tegenstander. In de derde set sloeg vermoeidheid, kramp en irritatie toe bij het Zoetermeerse paar. Maar de Overdamse diesel was een stoomtrein geworden: Jeannette was conditioneel nog in topvorm en maakte met Albert op ervaring de partij af 6-4, 4-6, 6-2
Een mooie en nuttige overwinning.

We staan in punten gelijk met de koploper (Wilhelmus) die echter alles tot nu toe wonnen. (zaterdag met 3-2 van rivaal BES 1). Wanneer ze dit volhouden zijn zij de kampioen. Volgende week zal Wilhelmus hoogstwaarschijnlijk 5 punten pakken tegen Oude Eik, dus zullen we volle bak moeten gaan tegen middenmoter WW om de druk hoog te houden. Daarna komen 3 op papier makkelijke tegenstanders, m.u.v. BES.

Hierbij de stand:

Gemengd senioren (0120) 4e klasse zaterdag
Plaats	Ploeg	Gespeeld	Gewonnen	Verloren	Punten totaal
1	WILHELMUS 2	3	3	0	10
2	TCO Leidschendam 4	3	2	1	10
3	BES 1	3	2	1	9
3	ALTV Z'MEER 5	3	1	2	9
5	NNPV 1	3	2	1	8
6	TC WW 1	2	1	1	4
7	OTC 3	3	0	3	3
8	OUDE EIK 3	2	0	2	1

Voor de liefhebber nog enkele hoogtepunten (videofilmpje)  uit m.n. de mix.

Verslag TCO 4 -NNPV 1

En daar was ie dan (en dan hebben we het niet over -sorry- Albert): het zonnetje, waar de meeste voorjaarscompetitie deelnemers naar snakten. Captain Frank zat als eerste helemaal klaar met een duidelijk bord TCO 4 pontificaal voor de ingang. Het werd alleen door geen enkele tegenstander (Het 1e mixteam van NNPV: Nationale Nederlanden Personeels vereniging) opgemerkt. Maar de wandelende oranje reclameborden werden wel door ons gespot, 3 heren 2 dames en 1 aanhanger in totaal.

Nadat de wonden gelikt waren na een (voor mij) teleurstellende wedstrijd tegen Wilhelmus mocht ik het spits afbijten met de single . Met verlies in de mix en dubbel (een heel spannende driesetter waarin terug werd gekomen van 5-0 naar 5-4, maar de gravelbijters van Mariahoeve de punten in huis hielden.
Het wonden 'likken" ging in letterlijke zin nog even door. Een naslepende kuitblessure deed mij aarzelen om te enkelen, maar erger was het vallen en opstaan tennis dat ik op de mat legde. In de vierde game al probeerde ik een bal die halfcourt het veld uit ging te halen, maar op het groene kunstgras gleed ik weg en belande met een schuiver en salto bijna op de aanpalende tennisbaan.
Ik controleerde mijn ellebogen en wilde opgelucht ademhalen. Helaas lagen de vellen rondom mijn rechterknie er af en zat daar oranje bloed op (handig voor koningsdag). Ik had het ook op mijn  heupen..die voelde na de partij alsof er een baksteen in geplaatst was.

Behoorlijk werken was het met wind en harde ballen en en een tegenstander die (ook) niet doorsloeg. na behoud van service aan beide kanten kon ik mijn tegenstander, Wim (een goede 7), breken op 3-2. Mijn service bleef lekker gaan (in tegenstelling tot de normale forehands en laten we het over de backhand helemaal niet hebben) en ik kon de set binnenslepen naar 6-2. De korte balletjes, een aantal directe punten en een lob kwamen het spel van Wim niet ten goede. Hij maakte veel fouten en begon te foeteren. "Wat doe ik fout", "zo kun je beter stoppen", "wat een geluk, bij hem gaan ze in, bij mij steeds net uit". Het racket werd ook misbruikt en ik kon snel naar 2-0 uitlopen in de derde set. Gek genoeg begon hij zijn draai opeens te vinden en bleef ik zelf minder gefocust maar toch angstig tennisspelen. (prikken) .

De korte balletjes vielen nu te kort en de ralleys nog steeds vermeden. Je moet een liefhebber zijn om te dit te willen zien (of willen spelen). Wim kwam terug tot 3-4 en pepte zich op om op eigen service de gelijkmaker te produceren. Hij werd echter op love gebroken en toen was zijn geest toch wel gebroken. met enige moeite kon ik de partij uitserveren: 2-6, 4-6 .

Jeanette mocht het opnemen tegen de singelaarster van NN. Jeanette was ook niet topfit, want ze had nog de partijen van de dinsdag in de benen.Het leek gelijk op te gaan, al was de tegenstandster een taaie opponente, die veel terughad en solide speelde. Jeanette kwam langzaam op toeren en begon ook beter te serveren. Daardoor kon ze een 5-2 achterstand ombuigen tot 5-6. Het werd een spannende tiebreak waar de NNPV-ster toch nipt de set kon binnenslepen. Even een bittere pil voor ons en het leek een lange partij te worden (dat werd het ook). Terwijl enkele toeschouwers, spelers en baancommissaris ad interim Ada bezorgd toekeken ("we liggen achter op schema" aldus de captain). had Jeanette een nieuwe come-back in petto. Bij 3-0 voor in de 2e set kreeg ze grip op de tegenstander, die na 3-4 langzaam de partij uit haar vingers zag glippen. Jeannette was lekker op gang en met rake gespreide klappen kon ze met 6-4 en 6-2 de partij uitmaken.

Frank in actie

In het herendubbel lieten Albert en Frank zien een ingespeeld koppel te zijn. Een snelle eerste set werd gevolg door een degelijk uitgespeelde tweede set, hoewel Frank niet helemaal tevreden was over zijn spel. Toch maakte hij wel een bijzonder punt door met buitenkant racket een volley precies langs tegenstander schuin achter net, maar in tramrails te smashen. De punten telden en in was Albert nog op tijd om fatsoenlijk te eten alvorens ADO te zien verliezen van FC Twente.

Ada mocht klokslag vijf uur de baan op en had er zin in. De samenwerking met Arnold liep goed terwijl windvlagen nog voor hilarische smash ballen (of eigenlijk gemiste smash ballen) zorgden.

Arnold in actie

Een bal die achter Ada plofte werd nog gehaald door ik zei de gek, met een kreet van schrik en een gekke manoeuvre om Ada niet te raken werd de bal weer achterin geplaatst en ook de rallye gewonnen.
Bij 5-2 kwam de tegenstander nog even terug tot 5-4, maar dit mini-dipje werd professioneel weggeschoven en binnen  het uur stond 6-4, 6-1 op het scorebord.



Ada mocht meteen door met Jeannette in de DD. Het zonnetje was er inmiddels vandoor en de dames stonden eenzaam, maar niet verlaten (Frank van dichtbij en de rest van een afstandje) op de baan. De tegenstander kwam niet meer in het ritme, onze dames waren los en in no-time werd het 6-0. De tweede set zakte de de concentratie en de focus en kwamen de dames nog even achter met 3-2. Niemand die hier van in paniek raakte want met 6-3 pakten we de overwinning en de volle 5 punten op de tijdelijke koploper, die ons niet echt deed schrikken vandaag. Na afloop werd nog lekker genoten van de sushi/bitterballen schaal en een afsluitende maaltijd. In de regendruppels fietste ik moe en voldaan richting bank en TV (nee, het stappen was alleen in mijn hoofd een leuk idee).

We zijn nu gedeeld 3e met evenveel punten als de koplopers en ALTV, de tegenstander van volgende week. Het zal gaan tussen deze 4 ploegen, al heeft ALTV nog geen sterke heren opgesteld. Hopelijk lopen BES en Wilhelmus nog tegen een nederlaag aan. Het belooft een spannende competitie te worden: wat er ook gebeurd.

Wilhelmus won met 4-1 van OTC, ALTV won met 0-5 bij het niet al te sterke Oude Eik. Voor overige uitslagen en details klik hier

Stand Gemengd senioren (0120) 4e klasse zat

Plaats	Ploeg	Gespeeld	Gewonnen	Verloren	Punten totaal
1	WILHELMUS 2	2	2	0	7
1	BES 1	2	2	0	7
3	TCO Leidschendam 4	2	1	1	7
3	ALTV Z'MEER 5	2	1	1	7
5	NNPV 1	2	1	1	4
6	OTC 3	2	0	2	2
7	TC WW 1	1	0	1	1
8	OUDE EIK 3	1	0	1	0

City Pier City, Haags volksfeest in twee delen

Na een vleugje lente is er deze ochtend vorst, kou en regen voorspeld. Dat is slecht nieuws voor hen die snel willen lopen op de CPC,
Het evenement, dat een van de drukste van Nederland is, is als vanouds weer vol met lopers en supporters. Ruim 33.000 deelnemers melden zich deze dag voor de Ernst & Bobbie Kinderloop, ABN AMRO Jeugdloop, West 5 km Loop, Dunea 10 km Loop of ABN AMRO Halve Marathon

Gelukkig valt het nog mee als ik s'ochtends om kwart voor 10  al bij het pannenkoeken paviljoen op het Malieveld sta. Niet voor een gezonde portie koolhydraten maar wel  om een gezonde portie stuiterende AV Sparta pupillen op te vangen. Om 10 uur druppelen de andere trainers, ouders en pupillen die de 2,5km jeugdloop gaan doen binnen.

Na een uitgebreide warming up achter het startvak van de Ernst & Bobby kinderloop gaan we van start. We, want als coach loop ik mee temidden van de 8 en 9-jarigen. Ze doen het goed en hoewel ik me had voorgenomen onder de 10 km per uur te lopen ga ik toch regelmatig over de 11. Het is veel te leuk om met de enthousiaste jeugd mee te rennen en ze een letterlijk duwtje in de rug te geven. Terwijl ik iedereen na de finish op het Malieveld zoek en mijn aandacht over tien kinderen probeer te verdelen praat ik na met de trainers en ouders. Bijna kom ik te laat voor mijn eigen start als ik de bagagetent en toilet probeer te vinden op het overbevolkte Malieveld. Het middenterrein is dan ook al voor de start van tien kilometer tot een grote blubberpoel verworden, waar zelfs pompen worden ingezet om het water weg te laten lopen.

Mijn Nike Dart 9 schoene waren wit,maar nu blubber grijs-zwart.  Het is de laatste keer dat ik er een wedstrid op heb gelopen want ik heb de vrijdag er voor een mooi paar Saucony Kinvara 2 bij Zier Running aangeschaft. Niet de ideale voorbereiding om mijn doel de 10 kilometer binnen de 45 minuten te lopen, te behalen, maar ik ga vanuit startvak B goed gehumeurde op weg. Halverwege denk ik nog dat ik niet in de buurt van mijn PR zal komen, als ik in ruim 23 minuten doorkom op de 5 km. Ik heb de eerste 2,5 kilometer (soms noodgedwongen vanwege de drukte) met de handrem er op gelopen. Het laatste stuk gaat toch behoorlijk hard, met een laatste kilometer in maar liefst 4.02 . Mijn Garmin runningcenter horloge geeft 1 seconde sneller aan dan mijn PR, maar daar ben ik niet gerust op. Later zal blijken dat ik 44.46 heb gelopen, 3 seconden er boven. Het doel is echter gehaald en ik ben met alle drukte en lage temperatuur uitermate tevreden.

Voor een verslag van de wedstrijd bij de toppers lees hier verder.